میکروپلاستیکها میتوانند باعث سکته شوند
یک پژوهش علمی تازه پرده از واقعیتی نگرانکننده برداشته است: ذرات ریز پلاستیکی یا همان میکروپلاستیکها، میتوانند عاملی کلیدی در انسداد شریانها و بروز حملات قلبی و مغزی باشند.
جزئیات این خبر را در دارو دات کام بخوانید.
به گزارش Futurism، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید با انجام آزمایشی روی موشهای آزمایشگاهی دریافتند که مصرف میکروپلاستیکها بهطور قابلتوجهی باعث افزایش تجمع پلاک در شریانها میشود؛ فرایندی که با عنوان تصلب شرایین شناخته میشود. نکته قابل توجه این بود که این اثر تنها در موشهای نر مشاهده شد. نتایج این تحقیق در مجله علمی Environment International منتشر شده است.
میکروپلاستیکها و خطر انسداد عروق خونی
یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که میکروپلاستیکها میتوانند ریسک ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی، از جمله حمله قلبی و سکته مغزی، را بالا ببرند. بررسی شریانهای مسدودشده موشهای نر نشان داد که این ذرات ریز پلاستیکی موجب آسیب به سلولهای پوشاننده دیواره رگها شده و با فعالسازی برخی ژنها، روند تشکیل و تجمع پلاک را تشدید میکنند. این موضوع از آن جهت نگرانکننده است که میکروپلاستیکها بهطور گسترده در محیط اطراف ما وجود دارند و ممکن است سلامت یکی از حیاتیترین دستگاههای بدن، یعنی سیستم قلبی–عروقی، را به خطر بیندازند.
«چانگچنگ ژو»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و استاد علوم زیستپزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، در اینباره توضیح داد: «تحقیق ما یکی از قویترین شواهد موجود را ارائه میدهد که نشان میدهد میکروپلاستیکها احتمالاً بهطور مستقیم در ایجاد بیماریهای قلبی–عروقی نقش دارند، نه صرفاً بهعنوان یک عامل همراه. هرچند سازوکار دقیق این اثر هنوز بهطور کامل مشخص نشده، اما عواملی مانند تفاوتهای کروموزومی و هورمونی، بهویژه نقش محافظتی هورمون استروژن، میتوانند در این تفاوت جنسیتی مؤثر باشند.»
در این پژوهش، محققان از موشهایی استفاده کردند که بهصورت ژنتیکی مستعد ابتلا به تصلب شرایین بودند. این موشها به مدت ۹ هفته تحت رژیم غذایی کمچربی و کمکلسترول قرار گرفتند و همزمان روزانه به میزان ۱۰ میلیگرم میکروپلاستیک به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند. به گفته پژوهشگران، این مقدار در محدودهای قرار دارد که از نظر محیطزیستی معنادار بوده و با میزان مواجهه احتمالی انسانها از طریق غذا و آب آلوده قابل مقایسه است.
نتایج نشان داد که در موشهای نر، میزان تجمع پلاک در ریشه آئورت ۶۳ درصد افزایش یافت، اما در شریان براکیوسفالیک این افزایش به رقم قابلتوجه ۶۲۴ درصد رسید. در مقابل، در موشهای ماده افزایش معناداری در تجمع پلاک شریانی مشاهده نشد.
نظرات